İlk gerçek sızıyı tribünde hissetmedim belki ama Şükrü Saraçoğlu Stadında büyüdüm diyebilirim. Her köşesini ezbere bilip, kokusunu evimden iyi tanıyor olmamın sebebi de budur aslında. Kocaman adamların arasında sahayı göremediğimde ağlayıp sızlanmamın sebebi sonra…
Ölümüm kendi topraklarımda olsun istiyorum. Bu, bir insanın isteyebileceği en doğal şey değil mi zaten? Devamını Oku »
Tv’lerden düşmeyen futbol müsabakaları, maç sonu geyikleri, gereksiz adamların gereksiz pozisyon yorumlamaları, geniş özetlerin gece boyunca kanalları meşgul etmesi sebebiyle önce Türk futbol anlayışını sonra da babamı şiddetle kınama gereği duydum.
Devamını Oku »
Sosyal medya düzeninin başka dinamikleri vardı. Twitter üzerinden çok basit bir şekide bir ülkenin profilini çıkarabilirsiniz. Devamını Oku »
Kiminin 1907’de başladı aşkı, Siyah Çoraplılar ile yeniden doğdu bir kısmı, aslında çoğu da milenyum başlangıçlıydı. Devamını Oku »
Ben bir fenerbahçe’li olarak fenerbahçe’nin şampiyon olma olasılığını %60 olarak görüyorum.
Bir zamanların en başarılı ve en çok sevilen filmiydi dövüş kulübü. İnsanlar defalarca izleyip sahnelerini bile ezberlemişlerdi. Aslında birçok rahatsız karakterin buluştuğu değişik bir film. Herkesin izlemiş olduğundan eminim ama yine de söyleyeceğim. Kurallarına rağmen çığ gibi büyümüştü dövüş kulübü. İlk kural “dövüş kulübünden kimseye bahsetme…”
Devamını Oku »
İnönü’ye ilk adım attığım o ilk günden beri birçok teknik adam geldi Beşiktaş’a. O ilk günden bahsediyorum çünkü o gün gerçek manada Beşiktaşlı oldum.
Tüm Galatasaraylıların play-off yani yeni adıyla Süper Final ‘bela’sı olmasaydı ‘çoktan şampiyonduk’ dediklerini duyar gibiyim; ben de diyorum. Fenerbahçeli Federasyon Başkanı Mehmet Ali Aydınlar’ın giderayak bize ‘güzel’ bir hediyesi oldu bu… Devamını Oku »
Gerçek Beşiktaşlı onun ayrılışına üzülecek kadar asil; sevinecek kadar da zekidir.
Devamını Oku »
